Saccharomyces cerevisiae (drożdże typu ale):

Saccharomyces cerevisiae to najczęściej stosowany szczep drożdży w piwowarstwie. Jest to szczep górnej fermentacji, który charakteryzuje się wyższą temperaturą fermentacji (ok. 15-24°C) i krótszym czasem fermentacji w porównaniu do dolnej fermentacji. Drożdże typu ale są często stosowane do produkcji piw o różnych stylach, takich jak ale, portery, stauty i belgijskie piwa. Ich charakterystyka obejmuje szeroki zakres aromatów, od owocowych i estrowych po nuty przyprawowe i fenolowe. Można także regulować temperaturę fermentacji, aby uzyskać pożądane efekty smakowe.

Saccharomyces pastorianus (drożdze lagerowe):

Saccharomyces pastorianus to szczep drożdży stosowany w dolnej fermentacji, co oznacza, że fermentacja odbywa się w niższych temperaturach (ok. 7-13°C) i wymaga dłuższego czasu. Drożdże lagerowe są powszechnie stosowane w produkcji piw lagerowych, takich jak pilsnery i bocki. Charakteryzują się czystym smakiem, delikatnymi aromatami i niskim poziomem estrowości. Fermentacja w niższych temperaturach pozwala na wytworzenie czystego profilu smakowego i dłuższą trwałość piwa.

Brettanomyces (dzikie drożdże):

Brettanomyces, nazywane również drożdżami dzikimi, to rodzaj drożdży używanych do produkcji piw dzikich i kwaśnych, takich jak lambic. Charakteryzują się wyjątkowymi aromatami skórzanymi, ziemistymi, a czasem owocowymi (ananas, brzoskwinia). Brettanomyces może prowadzić do dodatkowej fermentacji po butelkowaniu, co daje piwu dodatkową złożoność i rozwój smaku w czasie.

Drożdże belgijskie:

Drożdże belgijskie to różnorodna grupa drożdży charakterystycznych dla belgijskich piw. Mogą być stosowane zarówno w piwach górnej, jak i dolnej fermentacji, w zależności od szczepu. Charakteryzują się bogactwem estrowych i fenolowych aromatów, takich jak goździki, banany, cytrusy, a nawet przyprawy. Drożdże belgijskie są często stosowane w piwach abby i saison, nadając im charakterystyczny profil smakowy.

Drożdże specjalistyczne:

Oprócz głównych rodzajów drożdży, istnieje wiele szczepów drożdży specjalistycznych, które mogą nadawać piwu unikalne cechy. Na przykład, drożdże kwasowe, takie jak Lactobacillus i Pediococcus, są stosowane do produkcji piw kwaśnych, takich jak Berliner Weisse i Gose. Również drożdże dzikie, takie jak Saccharomyces bruxellensis czy Candida, mogą być używane do produkcji piw dzikich i takich, które fermentują spontanicznie.

Drożdże angielskie:

Drożdże angielskie wyróżniają się niską fermentacją i niską wydajnością, co przyczynia się do ich charakterystycznego smaku. Piwa warzone z użyciem drożdży angielskich często są pełniejsze, mają karmelowe i chlebowe nuty. Są idealne do produkcji piw typu bitter, stout czy porter.

Drożdże amerykańskie:

Drożdże amerykańskie, tak jak szczepy stosowane w piwach typu IPA (India Pale Ale), mają tendencję do wydajniejszej fermentacji i wyższej klarowności piwa. Charakteryzują się intensywnymi aromatami chmielowymi, z wyraźnymi nutami cytrusowymi, tropikalnymi owocami i żywicą. Są często stosowane w piwach kraftowych i piwach o wysokiej goryczce.

Podsumowując, wybór odpowiedniego szczepu drożdży to ważny krok w procesie warzenia piwa. Przy wyborze należy wziąć pod uwagę styl piwa, charakterystykę smakową, poziom fermentacji i inne czynniki, takie jak tolerancja alkoholu i temperatury fermentacji. Warto również pamiętać o jakości drożdży i ich świeżości, aby mieć jak najlepszy efekt końcowy.